Wątpliwości rzecznika budzi m.in.:

niewystarczająca liczba godzin wsparcia, wynosząca dla osób powyżej 18. roku życia od 30 do 240 godzin miesięcznie, co oznacza średnio ok. 8,5 godzin dziennie. Tymczasem część osób z niepełnosprawnością może wymagać całodobowego wsparcia.

niewłaściwe różnicowanie sytuacji osób w wieku od 13 do 18 lat w stosunku do osób dorosłych,

ustalanie prawa do asystencji osobistej przez wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności,

wykluczenie osób powyżej 65. roku życia,

dualizm systemów asystencji,

zakładany poziom wykorzystania asystencji,

niejasny zakres czynności medyczno-pielęgnacyjnych zleconych przez lekarza, które miałby wykonywać asystent,

niejasny status asystenta osobistego samodzielnie zatrudnionego przez osobę z niepełnosprawnością,

brak możliwości złożenia przez osobę z niepełnosprawnością wniosku w formie innej niż cyfrowa. Ze skarg do RPO wynika, że w przypadku niektórych osób z niepełnosprawnościami niemożność złożenia wniosku w wersji papierowej stanowi wyzwanie, zwłaszcza z uwagi na konieczność posiadania kompetencji cyfrowych, jak i narzędzi uwierzytelniających, w tym m.in. profilu zaufanego,

niezałączenie do projektu projektów licznych rozporządzeń.